5 Haziran 2011 Pazar

söylü"yorum"


Bıraktıkça kendini hayatın akışına
Ruhuna gem vuran esaretin inadına
Sevgiyle bakmaya devam eder gözlerin
Yaşadığın sürece o anları hoyratça

Bakma, sakın ardında bıraktığın adlara
Hadi; sen de haykır aşkını İstanbul'a
Yer etmesin cevapsız sualler dimağında
Daha ne türküler yakılacak elif uğruna

Giderken dönüp bakabilir misin ardına
Yıkılmaksızın dört başı mamur edasıyla
Güvenmekten bıkmaz mısın içindeki umuda
Yanlışlar yapabilir misin inancın uğruna

Giden gider de kalan yelken açar yalnızlığa
Sadece kendisinin duyduğu nidalar arasında
Avunmayı öğrenir öğrenmesine de kabullenemez
Özenle kurduğu hayallerin hayat bulamamasına

Kapatmasına kapatır da o kapıları bilmez ki
Arkasında kalmıştır özenle büyüttüğü hayali
Yenisini açmaya yetmez kapatırkenki cesareti
Çünkü insan yenileyemez anca yineler kendini

Hayat sadece onunla değil; her solukta
Sen güzelce yaşamaya bak sade onu arama
Kimseyi de ortak etme içindeki yolculuğa
Ne ardına bak ne de ısmarlama aşklara...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder