Gece... şu sıralar tek arkadaşım belki de...
Ümitsiz olduğum zamanlarda olduğu gibi yine
Umut en büyük kötülüktür; işkenceyi uzatır demiş Nietzsche.
Ne güzel demiş diyor
Penceremden görünen tek yıldızın da gökyüzünden kaydığı gece...
İnatla tek arkadaşımı da elimden almaya devam ediyor güneş her sabah
Bense arkadaşıma kavuşma işkencesi altında işe gidiyor, maskemi takıyor, Beni görenlere yaşama sevinci katıyorum.Kah güldürüyor kah düşündürüyor Tek başıma kalınca da sahneden kahkalar ve alkışlar arasında uğurlanan Palyaço misali maskemden arınırken iki damla da yaş siliyorum gözümden.
Bir tek gece anlıyor beni nedense bir tek gece...
Şu sıralar tek arkadaşım belki de...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder