Ne zaman ölümü düsünsem içimdeki çığlığı bastırmaya çalışmak zorunda kalıyorum
Unutmaya calısıyorum öyle anlarda... Ne de olsa ne kadar kendinden emin olsam da
elleri bombos biri olarak acziyetimin farkına varıyorum ölüm karşısında.
Geçirdiğim bütün bu anlamasız hayatta hic degilse bu gerçeğe sahibim diye düşünüyorum
Bunca boşluk icinde sanki bütün yasamımda kendimi haklı cıkarmak icin calısmısım
Bile bile Tanrınınkinin yanında benim saçtığım adaletin hicbirsey olduğunu
Başkalarının seçtiği, kabullendiği hayattan , yazgıdan bana neydi ki?
Ne diye düsünür, yorum yapar, doğru bildiğim seyi söylersem...
Beni ne ilgilendirirdi ki bu durum.
Beni ilgilendirmeyecek bir şeyle neden ilgilenecek vaktim olsun ki
Olmamalı
Ölümü yazamaz insan, anlatamaz. En çok da anlayamaz. Acısı bile tek kişiliktir, paylaşılamaz. Uzak dursun hayatlarımızdan.
YanıtlaSilan geçmiyor ki yaklaşmayalım ölüme
YanıtlaSilölümle başlayacak ölümsüzlüğe
an geçmiyor ki acıyla kavrulmasın yüreğimiz
paylaştıkça büyüyen büyüdükçe katmerleşen...