hangisi daha çok?

hangisi daha çok?
elimizdekiler mi
elde edemediklerimiz mi?
yoksa
elimizdeyken kaybettiklerimiz mi?

herkes kaybetmiştir birşeyleri bu hayatta
çoğu zaman da umulmadık bir şekilde kaybetmiştir
hesaba katılmayan başa gelmiştir
adına da hayat denmiştir

bu muydu gerçekten hayat?
biz planlar yaparken başımıza gelenler miydi?

can yücelin dedikleri geliyor aklıma

"Ne sahip olduğundur hayat, ne de umdukların bunca zaman. Yüreğin kadardır hayat!
Seviliyorsan renkli, seviyorsan siyah beyaz..."

herşey sırayla...

ben kimim nerdeyim
hangi zamandayım
hangi zamanın zindanındayım
neler var gizli bahçemde
neler var söyleyemediğim ama kalbimde

belki yalnızım belki yalnızlığa tutsak
volta atıyorum durduğum yerde ağır aksak
a benim deli ruhum boşver uzakta kalsın uzaklar
bana göre değilki rafine mutluluklar

bırak bu çabayı yaşa karınca kararınca
söylesene ne olacak sanki abad olunca
hele ki bencilliğin kol gezdiği bu dünyada

ne yer var sevgiye ne de vakit sevmeye sevilmeye
giden gitti bak bir tutam da acı bıraktı geriye

ne zaman sıra gelir ki acaba ebedi uykuya

Kardeşimin anısına...

hayat soruyorum sana
nedir bu düşmanlık bana
nedendir bu saçma ızdırap
neden her doğrulmaya çalıştığımda çelme takıyorsun bana
garezin mi var yoksa
bu kadar istekle tutunmuşken sana
maviliklerine bırakmışken kendimi
yeşilinde kaybolma hevesindeyken ben
sen alıyorsun birer birer sevdiklerimi
birinin acısı soğumadan diğeriyle sınıyorsun beni

ne yaparım bundan sonra bilmiyorum
kalakaldım hayallerimi gömdüğüm yerde
elimde bir fotoğraf kulaklarımda kardeşimin sesi...

söyleyen: alper doğan