bazen...

seni gördüm dün gece rüyamda seni düşünerek daldığım uykuda. o kadar çok özlemişim ki nasıl da iyi geldin bana anlatamam. sarıldık yine kucakladık birbirimizi sıkıca. hani biraz gevşetsek kollarımızı bir ömür girecekmiş gibi araya öyle sarıldık. ben sana kardeşim dedim sen bana hoşgeldin... tek gerçekti belki de o an. herşey tersine dönmüştü. hayaller gerçeğe, gerçekler yalana dönüşmüştü... ne kadar sürdü bu bilmiyorum belki bir an belki bir saniye ve günün ilk ışıkları yine hatırlattı bana aslolan gerçeği

hatırlattı yokluğunda kaldıramayacağım yüklerle dolu hayatı. o kadar zayıf hissediyorum ki kendimi dizlerimin bağı çözülecekmiş gibi oluyor bazen...